Mijn verhaal

Mijn persoonlijk verhaal

Mijn eerste persoonlijke ervaring met transitie was in 2010, en meteen keihard. Het was het jaar waarin mijn moeder vertelde dat ze nog minder dan een maand zou leven. Even nadien kreeg ik te horen dat mijn lichaam ziek en moe was.

Na de dood van mijn moeder had ik geen emoties toegelaten. Ik wou mijn zorgeloze jeugd kost wat kost in stand houden. De pijn, de angst maar ook de blijheid in mij duwde ik van me weg. Ik voelde vijf jaar lang letterlijk niets. Het kostte me heel veel energie. Ik werd er letterlijk ziek van. Tot twee maal toe.

Ik zocht begeleiding. Op een bepaald moment verbond ik me met de pijn, omarmde ik mijn situatie. Er zat heel wat vast. Ik liet het los. Het was voor de eerste keer in vijf jaar dat ik terug voelde. Het was een fantastisch moment. De jaren nadien waren soms heftig: ik liet en laat sindsdien alle emoties die er zijn toe: pijn en angst maar ook dankbaarheid en vreugde voor wat er wel is. Sindsdien begrijp ik veel beter wat verandering met een mens kan doen en wat de functie van emoties is.

Mijn professioneel verhaal

Ik ben sinds 2013 nauw betrokken bij de werking van een kmo. Drie jaar later, in 2016, werd ik lid van het directiecomité. In dat jaar werd door een evolutie in de markt het voortbestaan van de organisatie bedreigd. We zouden onszelf moeten gaan heruitvinden.

De organisatie doorliep de volgende twee jaar een proces waarin alle aspecten van organisatieverandering plaatsvonden. Op het dieptepunt werden zelf de identiteit en waarden van de organisatie met de voeten getreden. De eens zo menselijke organisatie werd een sturende en weinig aangename omgeving om in te werken. Er was veel onzekerheid, onduidelijkheid en onveiligheid. De werking vertraagde. Mensen blokkeerden. Hierdoor haalden we niet de vooropgezette resultaten. De focus verschoof van de zorg voor het proces en de mens naar het behalen van resultaten. Toen iedereen op zijn tandvlees zat, brak de verbinding voor velen. Medewerkers maar ook leden van het directiecomité verlieten in korte tijd massaal de organisatie.

De directieleden en medewerkers die achterbleven, keken zichzelf en elkaar in de ogen. Er werd ruimte gemaakt voor introspectie en feedback naar elkaar. Er kwam heel wat naar boven. Het proces werkte helend. Druppelsgewijs kwam er terug vertrouwen, veiligheid en verbinding met elkaar en in de nieuwe toekomst. Er ontstond een nieuwe cultuur om elkaar op een gezonde manier elkaar aan te spreken op verantwoordelijkheden, hulp te vragen en zorg te bieden. Het menselijke en economische succes volgde binnen de kortste tijd.

Door mijn persoonlijk proces van loslaten van het verleden en aanvaarden van een nieuwe toekomst, samen met mijn professionele ervaringen rond organisatieverandering, merk ik dat ik mensen en organisaties op weg kan helpen en begeleiden.

Sinds 2015 ben ik uitsluitend bezig met de begeleiding van mensen en organisaties bij het omgaan met verandering.

Roel Van Caenegem, Volt coaching